Dit is geen plek voor kudde dieren
Voor wie voelt dat het ook anders mag.
Over moederschap. Over kinderen die niet vanzelf passen in wat voor hen bedacht is. Over verwachtingen, systemen en de moed om je eigen weg te kiezen.
Maar ook over jezelf.
Over voelen wanneer denken je niet verder brengt. Over dromen die je onderweg misschien ergens hebt laten liggen. Over vrijheid, eigen regie en opnieuw ontdekken waar jíj eigenlijk blij van wordt.
Daar waar het denken niet meer toereikend was, ben ik gaan voelen.❤️
Een plek voor mensen die durven
Durven anders te kijken.
Durven hun eigen weg te kiezen.
Durven opnieuw te beginnen als iets niet meer past.
Niet om elkaar te vertellen hoe het moet.
Niet om elkaar af te vallen wanneer we anders kiezen.
Maar om verhalen te delen , vragen te stellen en elkaar een helpende hand te reiken.
Want we hoeven niet hetzelfde te kiezen om naast elkaar te kunnen staan.
Wie zit hier achter?
Ik ben Lianne
Ik ben moeder van twee jongens die me allebei op hun eigen manier hebben laten zien dat de gebaande weg niet altijd de juiste weg is.
Jarenlang zocht ik naar antwoorden. Bij scholen, hulpverlening, onderzoeken, gesprekken en mensen die ervoor geleerd hadden.
Tot ik steeds vaker begon te denken:
Maar wat als mijn kind helemaal niet kapot is?
Wat als we niet nóg harder moeten proberen een kind passend te maken, maar eens durven kijken naar de omgeving waarin we verwachten dat hij past?
Die zoektocht veranderde niet alleen hoe ik naar mijn kinderen keek.
Hij veranderde mij.
Ik begon anders te kijken naar regels. Naar verwachtingen. Naar moederschap. Naar mijn eigen leven. En vooral naar alle dingen waarvan we ooit hebben geleerd: zo hoort het nu eenmaal.
Inmiddels liggen hier vier jaar aan notities, verhalen en gedachten. En ergens tussen al die stapels papier ontstond een boek.
LaFemsuvage is de plek waar ik dat allemaal niet langer alleen voor mezelf houd.
Niet omdat ik de antwoorden heb.
Maar omdat ik denk dat we veel meer vragen mogen stellen.
Misschien hoeven we die antwoorden ook niet alleen te zoeken.
En misschien begint er iets wanneer we onze verhalen naast elkaar durven leggen.
Zonder oordeel. Zonder elkaar te hoeven overtuigen.
Gewoon mens naast mens.